Bir önceki yazımızda "kul" olgusunu işlemiştik. Kul'dan sonra "şeyh" olgusunun ele alınması bilimsel olarak şarttır. Sosyolojinin ve sosyal-psikolojinin en eski keşiflerinden biri şudur: Kullar olmadan, şeyhler olmaz!

Neredeyse tüm yazılarımızda futbol dünyasını bir "cemaat denizi" olarak gördüğümüzü ama bu cemaatin dinsel ve siyasal bir cemaat olmadığını belirtmiştik. Farklı renklerine rağmen aslında futbol takımları yandaşlarının davranış-düşünüş kalıplarının ortak olduğunu ve "taraftar" denilen kişilerin kulluğunu ortaya koymaya çalışmıştık. Bu ortak davranış özelliklerine sahip kullar ile renk renk binlerce takımın da aslında bir tek olguyu yani; Dünya Futbol Cemaatini ortaya çıkardığını anlatmıştık.

Fakat son zamanlarda ülkemizde yaşananlar, yazılarımızda kullandığımız ve aslında mizahi olan yorumlarımızı bile aşmıştır. Bizim amacımız uçuk kaçık ve biraz da komik yorumlar yapıp, bilimsel bilgiçlikler taslayıp, okuyucuları eğlendirmekti. www.futbolfanatikleri.com adlı sitenin delisi olarak bize verilen dokunulmazlıktan faydalanıp atıp tutmaktı...

Fakat bir futbol cemaati düşmanı olarak ülkemizdeki gerçek dinsel-siyasal cemaat kültürünün futbola böylesine bir "sızıntı" yaptığını, hangi cemaatin hangi takımda "yuvalandığı" görmemiz; kendi mizahi yaratıcılığımıza yuh dedirtmiştir. Biz bile uçuk-kaçık yazılarımızda bu kadar ileri gidemedik. Yazıklar olsun kendimize!

Bu cemaat sızıntısı sonucu futbol dünyasında neler olacağı gerçekten merak konusudur. Taraftar denen kişi için "şeyh" takımın içindedir. Mesela Hagi bir şeyhtir. Ali Şen bir şeyhtir. Sergen bir şeyhtir. Bu isimler futbol dünyasının kendi doğası bağlamında, taraftarlar için simgedir ve takım kültüründe piramidin en üstündedirler.

Fakat şimdi tamamen "saha dışından" gelen şeyhler stadyuma sızmıştır. Çoktan beri devam eden bu süreç tamamen açığa çıkmıştır. Peki şimdi ne olacak? Taraftar, gerçek dinsel-siyasal cemaat kültürden takıma "sızıntı" yapan bu şeyhler ile ilgili ne düşünecek? 2007-2008 sezonu bu açıdan başlamadan nelere gebe olduğunu belli etmiştir. Önümüzdeki sezonda sahaya ve tribüne "sızan" bu yeni kültür ile futbolun kendine ait kültürü arasında neler yaşanacaktır? Taraftar kendini takımının renklerine ait hissederken başka şeyhlere de ait hissedecek midir?

Biz futbolu kendi maganda cemaat kültürü içinde renkli, eğlendirici bir değer olarak görüyoruz. Tribünlerin bazen toplumsal sorumluluk içeren mesajlarını "bu-dünyaya" bir şut çekmek biçiminde onaylıyoruz. Ama tribünlerin "öte-dünyaya" geri pas verilen bir yer olmasını reddediyoruz.

Biz yine mizahi ve uçuk-kaçık düşünmeyi elden bırakmayalım... Bir bakarsınız bu ilim irfan sahibi şeyhler, futbolun dinen sakıncalı olduğunu buyururlar; bu fetva da tribünde kabul görür ve futbol bitiverir. Eğer öyle olursa dünya aleme ilan ediyoruz ki; bir futbol düşmanı olarak bütün takımların formalarını ağustos sıcağında üst üste giyip, sahaya inmeyen gavur olsun!